محدودیت جریان خون

که بیان شد این عامل در شرایط محیطی لاکتاتی به عنوان یک عامل نوروژنز از بافتهای بدن و هیپوفیز ترشح مییابد(۱۲۴) واین امر شاید باعث افزایش PRL سرم در گروه انسداد در پاسخ به یک جلسه فعالیت بعد از گذشت سه هفته تمرین باشد.ازطرفی ممکن است به دلیل سازگار شدن افراد با تمرین، شدت یا مدت تمرین بعد از سه هفته به قدری نبوده تا باعث افزایش معنادار PRL شود. همچنین در گروه بدون انسداد نیز به دلیل شدت پایین تر و وجود استرس کمتر میزان ترشح PRL معنادار نبود(۱۲۷-۱۲۹) واین موضوع باعث شده که در هردو گروه افزایش مشاهده شود ولی تفاوت معناداری بین دو گروه انسداد و بدون انسداد نباشد. در مجموع این احتمال وجود دارد که بدن با یک تغییر حاد در سوخت و ساز مغزی بعد از سه هفته تمرین بر ترشح PRL تاثیر بگذارد.
۵-۴- نتیجهگیری
پژوهش حاضر نشان دادکه فعالیت رکابزدن زیربیشینه همراه با محدودیت جریان خون پا به نسبت همان فعالیت بدون محدودیت جریان خون پا در پاسخ،سازگاری و سازگاری در پاسخ ،برسطح سرمی پرولاکتین در مردان سالم تاثیر معناداری نداشته است. هرچندلازم به ذکراست که درگروه انسدادی میزان پرولاکتین درپاسخ(۵درصد)،سازگاری(۷ درصد) وسازگاری در پاسخ (۴درصد) در مقایسۀ باپیش آزمون افزایش داشت. که به نوعی نشان دهندۀ اثر گذاربودن تمرین انسدادی در این پژوهش میباشد.از آنجایی که پژوهشهای اندکی در زمینه تاثیر تمرینات انسدادی بر سطوح هورمون پرولاکتین انجام شده است، قضاوت در خصوص تاثیر تمرینات انسدادی براین عوامل نیاز به مطالعه بیشتری دارد.
۵-۵- پیشنهادهای پژوهش
با توجه به یافتههای پژوهش حاضرکه مبنی بر تعیین اثرحادومزمن فعالیت رکابزدن زیربیشینه همراه و بدون محدودیت جریان خون بر سطوح سرمی هورمون پرولاکتین در مردان سالم بود،پژوهشگر پیشنهادهایی به شرح زیر ارائه میدهد.
۵-۵-۱-پیشنهادهای برخواسته از پژوهش
• با توجه به اینکه تمرین انسدادی به هر حال توانسته است سطوح پرولاکتین را به نسبت قبل از فعالیت افزایش دهد،در نتیجه افرادی که تمایلی به انجام تمرینات هوازی طولانی مدت ندارند میتوانندجهت افزایش پرولاکتین واثرات مثبتی که این ماده در بدن دارد،با استفاده از تمرین انسدادی و با یک مدت زمان کمتر،به این امر نائل شوند.
۵-۵-۲-پیشنهادهایی برای سایر پژوهشگران
• باتوجه به اینکه که تفاوت معناداری بین گروه انسداد و بدون انسداد بر سطوح پرولاکتین مشاهده نشد،لذا پیشنهاد میشود در پژوهشی مشابه پژوهش حاضر تمرین انسدادی را باشدتهای مختلفی انجام داد.
• باتوجه به اینکه که شدت بکارگرفته شده حین فعالیت در پژوهش حاضربرحسب توان حداکثر بود،و اکثرا در پژوهشهای انجام شده از حداکثراکسیژن مصرفی(Vo2max) به عنوان متغییر فیزیولوژیکی به منظور تعیین شدت تمرین استفاده شده است،لذادرپژوهشهای بعدی میتوان شدت تمرین را برحسبVo2max وبا استفاده از گازآنالایزر تعیین کرد.
• با توجه به اینکه در این پژوهش مشخص شد که شدت عامل تاثیرگذاری بر سطوح پرولاکتین سرم میباشد،لذا پیشنهاد میشود در پژوهشی مشابه به مقایسه اثر تمرین انسدادی و تناوبی با شدت بالا (HIT) بر سطوح پرولاکتین پرداخته شود.

منابع و مآخذ
فهرست منابع و مآخذ

۱. Bole-Feysot C, Goffin V, Edery M, Binart N, Kelly PA. Prolactin (PRL) and its receptor: actions, signal transduction pathways and phenotypes observed in PRL receptor knockout mice. Endocrine reviews. 1998;19(3):225-68.
۲. Freeman ME, Kanyicska B, Lerant A, Nagy G. Prolactin: structure, function, and regulation of secretion. Physiological reviews. 2000;80(4):1523-631.
۳. DeVito WJ, Okulicz WC, Stone S, Avakian C. Prolactin-stimulated mitogenesis of cultured astrocytes. Endocrinology. 1992;130(5):2549-56.
۴. Shingo T, Gregg C, Enwere E, Fujikawa H, Hassam R, Geary C, et al. Pregnancy-stimulated neurogenesis in the adult female forebrain mediated by prolactin. Science. 2003;299(5603):117-20.
۵. Rojas Vega S, Hollmann W, Struder HK. Influences of exercise and training on the circulating concentration of prolactin in humans. Journal of neuroendocrinology. 2012;24(3):395-402.
۶. Meeusen R, De Meirleir K. Exercise and brain neurotransmission. Sports medicine. 1995;20(3):160-88.
۷. De Meirleir KL, Baeyens L, L’Hermite-Baleriaux M, L’Hermite M, Hollmann W. Exercise-induced prolactin release is related to anaerobiosis. The Journal of clinical endocrinology and metabolism. 1985;60(6):1250-2.
۸. Odink J, Van der Beek EJ, Van den Berg H, Bogaards JJ, Thissen JT. Effect of work load on free and sulfate-conjugated plasma catecholamines, prolactin, and cortisol. International journal of sports medicine. 1986;7(6):352-7.
۹. Struder HK, Hollmann W, Platen P, Rost R, Weicker H, Weber K. Hypothalamic-pituitary-adrenal and -gonadal axis function after exercise in sedentary and endurance trained elderly males. European journal of applied physiology and occupational physiology. 1998;77(3):285-8.
۱۰. Luger A, Watschinger B, Deuster P, Svoboda T, Clodi M, Chrousos GP. Plasma growth hormone and prolactin responses to graded levels of acute exercise and to a lactate infusion. Neuroendocrinology. 1992;56(1):112-7.
۱۱. Struder HK, Hollmann W, Platen P, Wostmann R, Ferrauti A, Weber K. Effect of exercise intensity on free tryptophan to branched-chain amino acids ratio and plasma prolactin during endurance exercise. Canadian journal of applied physiology = Revue canadienne de physiologie appliquee. 1997;22(3):280-91.
۱۲. Ben-Jonathan N, Hnasko R. Dopamine as a prolactin (PRL) inhibitor. Endocrine reviews. 2001;22(6):724-63.
۱۳. Exton MS, Kruger TH, Koch M, Paulson E, Knapp W, Hartmann U, et al. Coitus-induced orgasm stimulates prolactin secretion in healthy subjects. Psychoneuroendocrinology. 2001;26(3):287-94.
۱۴. Noel GL, Suh HK, Stone JG, Frantz AG. Human prolactin and growth hormone release during surgery and other conditions of stress. The Journal of clinical endocrinology and metabolism. 1972;35(6):840-51.
۱۵. S. R. Hypothalamus and pituitary: neuroendocrinology. Philadelphia, PA: Saunders; 1998.
۱۶. Van de Kar LD, Rittenhouse PA, Li Q, Levy AD. Serotonergic regulation of renin and prolactin secretion. Behavioural brain research. 1996;73(1-2):203-8.
۱۷. Tanaka H, Cleroux J, de Champlain J, Ducharme JR, Collu R. Persistent effects of a marathon run on the pituitary-testicular axis. Journal of endocrinological investigation. 1986;9(2):97-101.
۱۸. Smallri
dge RC, Whorton NE, Burman KD, Ferguson EW. Effects of exercise and physical fitness on the pituitary-thyroid axis and on prolactin secretion in male runners. Metabolism: clinical and experimental. 1985;34(10):949-54.
۱۹. Jakeman PM, Hawthorne JE, Maxwell SR, Kendall MJ, Holder G. Evidence for downregulation of hypothalamic 5-hydroxytryptamine receptor function in endurance-trained athletes. Experimental physiology. 1994;79(3):461-4.
۲۰. Bosco C, Colli R, Bonomi R, von Duvillard SP, Viru A. Monitoring strength training: neuromuscular and hormonal profile. Medicine and science in sports and exercise. 2000;32(1):202-8.
۲۱. Hakkinen K, Pakarinen A, Alen M, Komi PV. Serum hormones during prolonged training of neuromuscular performance. European journal of applied physiology and occupational physiology. 1985;53(4):287-93.
۲۲. Hickson RC, Hidaka K, Foster C, Falduto MT, Chatterton RT, Jr. Successive time courses of strength development and steroid hormone responses to heavy-resistance training. Journal of applied physiology. 1994;76(2):663-70.
۲۳. Struder HK, Hollmann W, Donike M, Platen P, Weber K. Effect of O2 availability on neuroendocrine variables at rest and during exercise: O2 breathing increases plasma prolactin. European journal of applied physiology and occupational physiology. 1996;74(5):443-9.
۲۴. Bouissou P, Brisson GR, Peronnet F, Helie R, Ledoux M. Inhibition of exercise-induced blood prolactin response b

مطالب مشابه